Gryzoń w domu to zwierzę, które ma swoje wymagania, a zimą te wymagania rosną. Krótszy dzień, suche powietrze z kaloryferów i przeciągi przy drzwiach balkonowych działają na małe ssaki mocniej niż na ludzi. Zanim więc temperatura spadnie poniżej zera, warto przejrzeć miejsce, w którym zwierzę spędza większość czasu, i sprawdzić kilka rzeczy, które latem nie miały znaczenia.

Kluczowa jest lokalizacja klatki. Nie stawiaj jej przy oknie, nawet jeśli wydaje się, że widok na ptaki będzie atrakcją. Szyba zimą wychładza powietrze wokół, a w nocy przy grzejniku powstaje wahanie temperatury. Bezpieczniejsze są ściany wewnętrzne, z dala od drzwi wejściowych i kratek wentylacyjnych. Podłoże pod klatką też ma znaczenie – na zimnej posadzce zwierzę traci ciepło przez łapy, dlatego mata z korka albo gruby koc pod spodem realnie poprawiają komfort. Jeśli chcesz wiedzieć, czego szczególnie unikać w tym okresie, przeczytaj o zimowych zagrożeniach dla chomika, bo wiele z nich dotyczy też innych gatunków trzymanych w mieszkaniach.

Drugi element to materiały do wyściółki i gniazda. Sieczka z siana, trociny liściaste i pocięty papier bezbarwny sprawdzają się najlepiej, natomiast waty i skrawków syntetycznych lepiej nie używać – owijają się wokół łapek i zębów. Zimą zwierzę buduje grubsze gniazdo, więc warstwa ściółki powinna być wyraźnie wyższa niż latem. Nie zaszkodzi też dodać drugi domek albo tunel, żeby miało gdzie się schować, kiedy w pokoju chwilowo zrobi się chłodniej.

Na koniec woda i jedzenie. Woda w poidłach zamarza, jeśli stoją blisko okna, a karmnik z wilgotnym pokarmem szybko pleśnieje w ogrzewanym powietrzu. Podawaj warzywa korzeniowe w małych porcjach, resztki wyjmuj po kilku godzinach. Obserwuj zwierzę – jeśli zaczyna się częściej kulic, mniej jeść albo unikać wybiegu, to sygnał, że w otoczeniu coś jest nie tak. Reakcja w listopadzie jest znacznie łatwiejsza niż leczenie w styczniu.